*யோபுவின் புத்தகம்* *வேதபாடம் – 45
*உங்கள் சிந்தனைக்கு*
*யோபுவின் புத்தகம்*
*வேதபாடம் – 45
யோபுவின் புலம்பலும் அவனுடைய மனம் திரும்புதலும்
துன்பத்தின் நடுவே எழும் இருதயக் குரல்கள்
யோபுவின் புத்தகம் வெறும் துன்ப வரலாறு மட்டுமல்ல; அது ஒரு மனிதனின் இருதயம் வேதனையின் நடுவே தேவனுடன் நடத்திய நேர்மையான உரையாடல்.
யோபுவின் புலம்பல்கள் சிதறிக் கிடப்பதாகத் தோன்றினாலும், அவற்றை சில முக்கியமான தலைப்புகளின் கீழ் ஒழுங்குபடுத்தலாம்.
1. *பிறந்த நாளையே சபித்தல் — யோபு 3*
யோபு தான் பிறந்த நாளையும் இரவையும் சபிக்கிறார். இருளும் மரண நிழலும் அந்த நாளை மூடிக்கொள்ளட்டும் என்று விரும்புகிறார். இது நேரடியான தற்கொலைத் திட்டம் அல்ல; தாங்க முடியாத வேதனையின் ஆழத்திலிருந்து எழும் மனித இருதயத்தின் குரல்.
2. மரணத்தை *விரும்புதல் / ஓய்வு தேடுதல் — யோபு* *3, 6, 7, 10*
வாழ்க்கையின் வேதனையிலிருந்து விடுபட மரணமே ஓய்வு தரும் என்று யோபு கருதுகிறார். “ஏன் எனக்குப் பிறப்பு கொடுக்கப்பட்டது?” என்ற கேள்வி மீண்டும் எழுகிறது.
3. *நண்பர்களின் பயனற்ற ஆறுதல் — யோபு 6, 16,* *19*
நண்பர்கள் தன் வேதனையைப் புரிந்துகொள்ளாமல் குற்றம் சுமத்துவதாக யோபு புலம்புகிறார். அவர்களை பயனற்ற மருத்துவர்களாகவும், வற்றிப்போன ஆறுகளாகவும் குறிப்பிடுகிறார்.
4. *தேவனுடைய மௌனமும் தூரமும் — யோபு 13, 23, 30*
தேவனைத் தேடியும் அவரைக் காண முடியவில்லை என்ற ஏக்கம் யோபுவிடம் மீண்டும் மீண்டும் வருகிறது. தேவன் தன்னிடமிருந்து மறைந்திருப்பது போன்ற உணர்வு அவருடைய வேதனையை அதிகப்படுத்துகிறது.
5. *தேவனுக்கு முன்பாகத் தன் வழக்கை வைக்க வேண்டும் என்ற* *ஏக்கம்* — யோபு 13, 23, 31
தன் நிலையை நேரடியாக தேவனிடம் விளக்கி, தன் நேர்மையை அவருக்கு முன்பாக நிரூபிக்க வேண்டும் என்று யோபு விரும்புகிறார்.
6. *துன்மார்க்கரின் செழிப்பு — அநீதியின் கேள்வி — யோபு* 21, 24
துன்மார்க்கர்கள் ஏன் தண்டனையின்றி செழிக்கிறார்கள்? அநீதியானவர்கள் ஏன் வெற்றி பெறுகிறார்கள்? என்ற கேள்விகளை யோபு எழுப்புகிறார்.
7. *மனித வாழ்வின் நிலையாமை* — யோபு 7, 14
“பெண்ணிடத்தில் பிறந்த மனுஷன் வாழ்நாள் குறுகியதும் சஞ்சலத்தால் நிறைந்ததுமாயிருக்கிறான்” என்ற கருத்தில், மனித வாழ்க்கையின் குறுகிய தன்மையையும் நிலையாமையையும் யோபு சிந்திக்கிறார்.
8. *கடந்த கால மகிமையை நினைவுகூர்தல்* — யோபு 29–30
முன்பு அனுபவித்த மரியாதை, செல்வாக்கு, தேவனுடைய பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை நினைவுகூர்ந்து, தற்போதைய துயரத்தோடு ஒப்பிடுகிறார்.
9. *இறுதி நேர்மைப் பிரகடனம்* — யோபு 31
தன் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளை மறுத்து, தன் வாழ்க்கையின் நேர்மையை தேவனுக்கு முன்பாக முன்வைக்கிறார். இது அவரது புலம்பல்களின் உச்சக்கட்டமாகும்.
புலம்பலின் முடிவு
இவ்வாறு பல்வேறு கோணங்களில் யோபு புலம்பினாலும், இறுதியில் தேவனுடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டபோது தன்னுடைய வரையறுக்கப்பட்ட புரிதலை உணர்கிறார்.
*“நான் அறியாததைப் பேசினேன்” என்றும்,*
“ *புழுதியிலும் சாம்பலிலும் மனஸ்தாபப்படுகிறேன்”* என்றும் கூறுகிறார் (யோபு 42:3,6).
யோபு தன் கேள்விகள் அனைத்தும் தவறு என்று ஒப்புக்கொள்ளவில்லை; ஆனால் தேவனை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளாமல் பேசியதை உணர்ந்து மனஸ்தாபப்படுகிறார்.
அதன் பின்னர் தேவன் யோபுவின் நிலையை மாற்றி, அவனுடைய பிற்கால வாழ்க்கையை முன்னைய வாழ்க்கையைவிட அதிகமாக ஆசீர்வதிக்கிறார்.
யோபுவைப் போலக் கடுமையான பாடுகளையும் உபத்திரவங்களையும் நாம் சந்திக்கும்போது, நாமும் தேவனை நோக்கிப் புலம்பலாம்; ஆனால் நம்முடைய வரையறுக்கப்பட்ட புரிதலினால் தேவனைப் பற்றி தவறாகப் பேசியிருந்தால், அதை உணர்ந்து மனஸ்தாபப்பட வேண்டும்.
யோபுவின் வாழ்க்கை நமக்கு கற்றுக்கொடுப்பது:
1புலம்பலின் நடுவிலும் தேவனை விட்டுவிடக்கூடாது;
2.கேள்விகளின் நடுவிலும் அவரைத் தேடிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும்;
3. *கடவுளைப் பற்றிய நம்முடைய புரிதல் தவறானது என்று உணரும்போது தாழ்மையுடன் அதை* *ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும்.**
எனவே, தேவனை நோக்கிப் புலம்புவதில் தவறில்லை; ஆனால் *தேவனைப் பற்றி அறியாமையினால் தவறாகப் பேசியிருந்தால், அதை உணர்ந்து மனஸ்தாபப்பட வேண்டும்* .
*இதுவே யோபுவின் புத்தகம் நமக்கு உணர்த்தும் முக்கியமான பாடங்களில் ஒன்றாகும்.*