தேவனுடைய* *இறையாண்மை— தேசங்களின் மீது* ( God’s Sovereignty__Over_Nations)
*தேவனுடைய* *இறையாண்மை*
*— தேசங்களின் மீது*
( **God’s Sovereignty_* *_Over_Nations)_*
*
*முன்னுரை*
“இறையாண்மை” என்பது அரசியல் வார்த்தை மட்டுமல்ல; அது வேதாகமத்தின் மைய சத்தியம்.
*தேவன் யாரிடமும் அனுமதி கேட்காமல், எந்த சக்திக்கும் கட்டுப்படாமல், தமது சித்தத்தின்படி அனைத்தையும் நடத்துகிறவர்.*
அவருடைய ஆட்சி:
வானத்திலும் பூமியிலும்
தனிமனிதர்களிலும் தேசங்களிலும்
வரலாற்றிலும் நித்தியத்திலும்
நிலைத்திருக்கிறது.
“ராஜ்யம் கர்த்தருடையது; அவர் ஜாதிகளை ஆளுகிறார்.”
*— சங்கீதம் 22:28*
1. இறையாண்மை என்றால் என்ன?
“ *இறையாண்மை” (Sovereignty) என்பது தேவனுடைய முழு அதிகாரம், முழு ஆற்றல்,முழு உரிமை*
*என்பவற்றைக் குறிக்கிறது.*
அவர் சர்வ வல்லமையுள்ளவர் — எதையும் செய்யக்கூடியவர்.
*சர்வ ஞானி —*
அனைத்தையும் அறிந்தவர்.
*சர்வ வியாபி —*
எங்கும் நிறைந்தவர்.
*நித்தியர்* —
ஆதியும் அந்தமும் இல்லாதவர்.
தேவனின் இறையாண்மையின் சிறப்புகள்
எல்லையற்றது — *(ஏசாயா 46:10)*
மாறாதது — *(சங்கீதம்* *90:2)*
அனைத்து தேசங்களுக்கும் மேலானது — *(தானியேல் 4:35)*
நீதியுள்ளதும் பரிசுத்தமானதும் — *(உபாகமம் 32:4)*
கிருபையாலும் அன்பாலும் நிறைந்தது — (*சங்கீதம் 103:19)*
2. தேவனே தேசங்களை நிறுவுகிறார்.
வேதாகமம் தெளிவாக சொல்லுகிறது:
தேசங்களின் எல்லைகளையும், காலங்களையும், எழுச்சியையும் தேவனே நிர்ணயிக்கிறார்.
“அவர் மனிதர்களுக்குக் குடியிருப்பின் எல்லைகளையும் காலங்களையும் குறித்து வைத்தார்.”
— *அப்போஸ்தலர்* *17:26*
“உன்னதமானவர் மனுஷரின் ராஜ்யங்களை ஆளுகிறார்.”
— *தானியேல் 4:17*
அதனால் வரலாறு மனிதர்களின் கையில் அல்ல — தேவனுடைய கையில் உள்ளது.
3. *ராஜாக்களும் ஆட்சியாளர்களும் தேவனின் கையில்.*
“ராஜாவின் இருதயம் கர்த்தருடைய கையில் இருக்கிறது.”
*நீதிமொழிகள்* *21:1*
அதாவது:
ராஜாக்கள் திட்டமிடலாம்; *ஆனால் இறுதி தீர்மானம் தேவனுடையது.*
“அவர் ராஜாக்களை நீக்கி ராஜாக்களை நாட்டுகிறார்.”
*— தானியேல் 2:21*
பெரிய சாம்ராஜ்யங்களும் தேவனுடைய பார்வையில் ஒரு சிறிய துளி போன்றவை.
“தேசங்கள் வாளியிலிருக்கிற ஒரு நீர்த் துளிபோல் எண்ணப்படுகின்றன.
— *ஏசாயா 40:15*
4. தேவன் தமது இறையாண்மையை வெளிப்படுத்தும் வழிகள் 4.1 அதிசயங்கள் மூலம்.
5. எகிப்தில் வந்த பத்து வாதைகள் சாதாரண சம்பவங்கள் அல்ல.
அவை எகிப்தின் தெய்வங்களின் மீது கர்த்தருடைய வெற்றி அறிவிப்பு.
“என் பலத்தைக் காண்பிக்கவும் என் நாமம் பூமியில் பிரசித்தமாகவும்...”
— *யாத்திராகமம் 9:16*
4.2 *வரலாற்றின் போக்கை வழிநடத்துதல்.*
தானியேல் 2-ல் தேவன் எதிர்கால உலக சாம்ராஜ்யங்களை முன்கூட்டியே வெளிப்படுத்தினார்:
பாபிலோன்
மேதியா-பெர்சியா
கிரேக்கம்
ரோம்
இதன் மூலம் ஒரு உண்மை வெளிப்படுகிறது.
வரலாறு என்பது தேவனுடைய திட்டத்தின் மேடை.
4.3 குறிப்பிட்ட தலைவர்களை எழுப்புதல்.
சைரஸ் ராஜா பிறப்பதற்கு 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, தேவன் ஏசாயா மூலம் அவரது பெயரைச் சொல்லி தீர்க்கதரிசனம் செய்தார்.
“அவன் என் மேய்ப்பன்; என் சித்தத்தையெல்லாம் நிறைவேற்றுவான்.”
*— ஏசாயா 44:28*
*இது தேவன் தேசங்களையும் தலைவர்களையும் தமது நோக்கத்திற்கு பயன்படுத்துகிறார் என்பதை காட்டுகிறது.*
5. *இன்றைய விசுவாசிகளுக்கான பாடங்கள்*
✔ பயப்படவேண்டாம்
உலக அரசியல் குழப்பங்கள் தேவனைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது.
✔ ஜெபிக்க வேண்டும்.
தேசங்களுக்காகவும் தலைவர்களுக்காகவும் ஜெபிப்பது விசுவாசிகளின் கடமை.
✔ *தேவனுடைய திட்டத்தில் நம்பிக்கை வையுங்கள்.*
*மனிதர்கள் வரலாற்றை எழுதுகிறவர்கள் போல தோன்றினாலும், இறுதியில் அதை நடத்துவது தேவனே.*
“அவருடைய ஆலோசனை என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும்.”
*— சங்கீதம் 33:1*
இறுதியாக விசுவாசிகளுக்கும் போதகர்களுக்கும் ஒரு வேண்டுகோள்:
தேவனுடைய இறையாண்மை என்பது ஒரு ஆறுதல் தரும் சத்தியம்.
தேசங்கள் மாறலாம்.
அரசுகள் வீழலாம்.
உலக சக்திகள் எழுந்து மறையலாம்.
ஆனால்:
“கர்த்தர் என்றென்றைக்கும் ராஜாவாய் இருக்கிறார்.”
வரலாற்றின் சக்கரம் மனிதர்களின் கையில் இல்லை —
அது சர்வவல்ல தேவனுடைய கையில் இருக்கிறது.
இறுதியாக விசுவாசிகளுக்கும் சபை ஊழியர்களுக்கும் ஒரு தேவனுடைய எச்சரிப்பு
*தேவனுடைய இறையாண்மையை குறை சொல்லலாமா?*
இறையாண்மையை குறை சொல்வது எவ்வளவு ஆபத்தானது?
*தேவனுடைய இறையாண்மையை புரிந்துகொள்ளாமல் அதை குறை கூறுவது மிகவும் ஆபத்தானது.*
ஏனெனில், மனிதன் எல்லாவற்றையும் பார்க்க முடியாது;
ஆனால் தேவன் ஆரம்பத்திலிருந்தே முடிவை அறிந்திருக்கிறார்.
பல நேரங்களில்:
ஏன் இந்த தேசத்திற்கு யுத்தம்?
ஏன் இந்த அரசியல் மாற்றம்?
ஏன் நீதிமான் துன்பப்படுகிறார்?
என்று மனிதர்கள் கேட்கிறார்கள்.
ஆனால் வேதாகமம் சொல்லுவது:
தேவன் தவறு செய்யாதவர்; அவருடைய திட்டம் பரிபூரணமானது.
“அவர் கிரியைகள் பூரணமானவை; அவருடைய வழிகளெல்லாம் நியாயம்.”
*— உபாகமம் 32:4*
*தேவனுடைய செயல்களை உடனே புரிந்துகொள்ள முடியாவிட்டாலும், அவருடைய சித்தம்* *நீதியுள்ளதும் நன்மையானதும் என்பதை விசுவாசி* *நம்ப வேண்டும்.*
அப்போஸ்தலன் பவுல் இவ்வாறு கேட்கிறார்:
“மனுஷனே, தேவனோடே எதிர்த்துப் பேசுகிற நீ யார்?”
— *ரோமர் 9:20*
*இறையாண்மையை குறை கூறுவது என்பது,*
“ *தேவனே, நீ தவறாக நடத்துகிறாய்” என்று மறைமுகமாக சொல்லுவது* *போன்றது* .
ஆகையால் விசுவாசியின் சரியான அணுகுமுறை:
குறை கூறுவது அல்ல,
கலகம் செய்வது அல்ல.
தேவனுடைய ஞானத்தில் நம்பிக்கை வைப்பது
என்பதே ஆகும்.
“அவருடைய ஆலோசனை நிலைத்திருக்கும்; அவர் தமது சித்தத்தையெல்லாம் செய்வார்.”
*— ஏசாயா 46:10*
இறுதியில்,
தேவனுடைய *இறையாண்மை விசுவாசிகளுக்கு பயத்தை அல்ல — பாதுகாப்பையும் நம்பிக்கையையும்* *தருகிறது* .