உண்மையான இறையியலாளர் யார்?
*உங்கள் சிந்தனைக்கு...*
*உண்மையான இறையியலாளர் யார்?*
ஒரு உண்மையான இறையியலாளர் என்றால்
" *இருண்ட அறையில் இல்லாத கருப்புப் பூனையைத் தேடி, அதை கண்டுபிடித்ததாகக்* *கூறும் குருடனைப் போன்றவன் அல்ல."*
மாறாக, தேவன் தமது வேதவசனத்தின் வெளிப்பாட்டிலும், வரலாற்றிலும், படைப்பிலும் வெளிப்படுத்திய ஒளியில் நடப்பவன். உண்மை எவ்வளவு விலை கொடுத்தாலும், அதைத் தாழ்மையுடன் ஏற்றுக்கொள்கிறான்.
இந்தக் கருத்து, வேதாகம இறையியலின் அடிப்படைக் கொள்கையை வெளிப்படுத்துகிறது. உண்மையான இறையியலாளர், தனது முன்கூட்டிய கருத்துக்களை நிரூபிப்பதற்காக வேதத்தைப் பயன்படுத்துவதில்லை; மாறாக, வேதம் வெளிப்படுத்தும் உண்மைக்கு தனது கருத்துக்களையே கீழ்ப்படுத்துகிறான். வேதாகமமே அவனுடைய இறுதி அதிகாரம்; படைப்பு, வரலாறு ஆகியவை அந்த வேதாகம சத்தியத்தை உறுதிப்படுத்தும் தேவனுடைய சாட்சிகளாகும்.
*இன்றைய சில இறையியல் வல்லுநர்கள் யோபுவின் மூன்று நண்பர்களைப்* *போலவே தோன்றுகிறார்கள்* ; *ஆனால் அவர்கள் உண்மையான இறையியலாளர்கள்* *அல்ல* . ஏனெனில் அவர்கள் முழுப் படத்தையும் காணவில்லை. தாங்கள் காண விரும்பிய ஒரே பக்கத்தை மட்டுமே பார்த்து, அதையே முழு உண்மையாகக் கருதினர்.
இங்கு யோபுவின் நண்பர்களின் தவறை நாம் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அவர்கள் கூறிய அனைத்தும் பொய்யானவை அல்ல. தேவனுடைய பரிசுத்தம், நீதித்தீர்ப்பு, பாவத்தின் விளைவுகள் போன்ற பல உண்மைகளை அவர்கள் கூறினர். ஆனால் அவர்கள் அறிந்திருந்த அந்த ஒரு பகுதி உண்மையை எல்லா சூழ்நிலைகளுக்கும் பொருந்தும் முழுமையான இறையியலாக மாற்றிவிட்டனர். இதுவே அவர்களுடைய மிகப்பெரிய தவறு. அதனால்தான் தேவன் இறுதியில், "நீங்கள் என்னைக் குறித்து என் ஊழியக்காரனாகிய யோபைப் போலச் செம்மையானதைச் சொல்லவில்லை" (யோபு 42:7) என்று கூறினார்.
இன்றைய சபைகளிலும் இதே நிலை காணப்படுகிறது. தாங்கள் போதிக்க விரும்பும் உபதேசத்தை மட்டுமே போதித்து, அதுவே உண்மை; மற்றவை எல்லாம் போலி என்று கூறி, தங்களையும் தங்களைப் பின்பற்றுவோர்களையும் வஞ்சித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
வரலாற்றைப் பின்னோக்கிப் பார்த்தால், முதல் நூற்றாண்டிலிருந்து இன்றுவரை கிறிஸ்தவ உபதேசங்கள் பல்வேறு விவாதங்களையும், விளக்கங்களையும், *இறையியல் சிந்தனைகளையும் கடந்து வந்துள்ளன. இதன் பொருள்* *வேதாகம உண்மை மாறிவிட்டது என்பதல்ல. வேதாகம* *உண்மை ஒருபோதும் மாறவில்லை* ; *ஆனால் அந்த உண்மையைப் பற்றிய* *மனிதர்களின் புரிதலும் விளக்கங்களும் வளர்ச்சி பெற்றுள்ளன* . ஆகவே, வரலாற்றை அறியாத இறையியலாளர், பல சமயங்களில் கடந்த காலத்தில் ஏற்கனவே நடந்த தவறுகளையே மீண்டும் செய்யக்கூடும்.
எனவே, அடிப்படையான உபதேசங்களில் நிலைத்திருந்து, அதிக முக்கியத்துவம் இல்லாத விவாதங்களில் நலமானதைப் புரிந்துகொள்வோம்.
இதுவே வேதாகமம் கற்பிக்கும் சமநிலையான அணுகுமுறையாகும்.
இரட்சிப்பு, கிறிஸ்துவின் தெய்வீகம், சிலுவை, உயிர்த்தெழுதல், கிருபையினால் உண்டாகும் இரட்சிப்பு போன்ற அடிப்படையான சத்தியங்களில் சமரசம் இருக்கக்கூடாது.
ஆனால் விசுவாசமுள்ள இறையியல் அறிஞர்கள் மாறுபட்ட கருத்துக்களைக் கொண்டிருக்கும் இரண்டாம் நிலை உபதேசங்களில், வேதாகமத்தின் முழு சாட்சியத்தையும் ஆராய்ந்து, தாழ்மையுடன் சிந்திக்க வேண்டும்.
உண்மையான இறையியலாளர், தன் கோட்பாட்டிற்கு ஏற்ற வேதவசனங்களை மட்டும் தேடுபவர் அல்ல; வேதாகமத்தின் முழு ஆலோசனையையும் ஏற்றுக்கொள்பவர்.
*அவர் தன் கருத்தை வேதத்திற்குக் கீழ்ப்படுத்துவார்; வேதத்தைத் தன் கருத்திற்குக் கீழ்ப்படுத்த* *மாட்டார்* .
*ஆகவே, இன்று நமக்குத் தேவையானவர்கள் யோபுவின் நண்பர்களைப் போன்ற ஒருதலைப்பட்சமான* *இறையியலாளர்கள் அல்ல.* *தேவனுடைய முழு வெளிப்பாட்டிற்கும் பணிந்து, வேதாகமத்தின்* *முழு ஆலோசனையையும் அறிவித்து, உண்மைக்கு முன்பாகத் தங்களைத் தாழ்த்துகிற இறையியலாளர்களே சபைக்கு* தேவை.
அப்போஸ்தலன் பவுல் கூறியதுபோல்:
" *தேவனுடைய முழு ஆலோசனையையும் உங்களுக்கு அறிவிக்க நான்* *பின்வாங்கவில்லை* ." (அப்போஸ்தலர் 20:27)
இதுவே ஒவ்வொரு உண்மையான இறையியலாளரின் இலட்சியமாக இருக்க வேண்டும்.
கடவுளுடைய பணியில்
எசேக்கியல் சண்முகவேல்.