எஸ்றா – வேதபாடம் 6 தியானிக்க வேண்டிய பகுதி: எஸ்ரா 3:11–13.*
எஸ்றா – வேதபாடம் 6
தியானிக்க வேண்டிய பகுதி: எஸ்ரா 3:11–13.*
எஸ்றா 3:11–13ல் ஒரு உணர்ச்சிபூர்வமான நிகழ்வு பதிவாகியுள்ளது. இந்த சம்பவத்தை புரிந்து கொள்ள அதன் வரலாற்றுப் பின்னணியை பார்க்க வேண்டும்.
? சாலொமோன்
கட்டிய முதல் ஆலயம் கி.மு. சுமார் 966–959 காலப்பகுதியில் கட்டி முடிக்கப்பட்டது.
இந்த ஆலயம் மிகுந்த பிரம்மாண்டத்துடனும் மகிமையுடனும் விளங்கியது.
சுவர்களும் உபகரணங்களும் பொன்னால் மூடப்பட்டிருந்தன.
இது இஸ்ரவேல் ஜனங்களின் ஆன்மிக அடையாளமாகவும் தேசிய பெருமையாகவும் இருந்தது.
ஆனால் கி.மு. 586-ல்,
நெபுகாத்நேச்சார் தலைமையிலான பாபிலோனியர் எருசலேமைக் கைப்பற்றி ஆலயத்தை தீக்கிரையாக்கினர்.
பொன்னும் வெள்ளியும் கொள்ளையடிக்கப்பட்டது.
மக்கள் பாபிலோனுக்கு சிறை கொண்டு செல்லப்பட்டனர்.
அவர்கள் அங்கே சுமார் 70 ஆண்டுகள் அடிமைத்தனத்தில் வாழ்ந்தனர்.
? மீண்டும் திரும்பிய ஜனங்கள்
பின்னர், கி.மு. 538-ல்,
கோரேசு யூதர்களைத் தங்கள் தேசத்திற்குத் திரும்ப அனுமதித்தார்.
சுமார் 50,000 பேர் எருசலேமுக்கு திரும்பினர்.
ஆரம்பத்தில் சேஷ்பஸ்ஸார் குறிப்பிடப்பட்டாலும், ஆலயப் பணியை முன்னின்று நடத்தினார் செருபாபேல் (எஸ்ரா 3:2).
திரும்பி வந்த ஏழாம் மாதத்தில் பலிபீடம் நிறுவப்பட்டது (எஸ்ரா 3:1–6).
அதன் பின், இரண்டாம் ஆண்டின் இரண்டாம் மாதத்தில் ஆலயத்தின் அஸ்திவாரம் இடப்பட்டது (எஸ்ரா 3:8).
அதாவது, திரும்பி வந்த சுமார் ஒன்றரை ஆண்டுக்குள் ஆலய அஸ்திவாரம் இடப்பட்டது. அழுகையும் மகிழ்ச்சியும் கலந்த நாள்.
அந்த நாளில்:
மக்கள் யெகோவாவுக்குத் துதியும் நன்றியும் செலுத்திப் பாடினர்.
ஆலயத்தின் அஸ்திவாரம் இடப்பட்டதைக் கண்டு ஆரவாரமாய் மகிழ்ந்தனர்.
ஆனால் முன்பு சாலொமோன் ஆலயத்தின் மகிமையை கண்டிருந்த முதிய ஆசாரியரும் லேவியர்களும் குடும்பத் தலைவர்களும் — புதிய அஸ்திவாரத்தைப் பார்த்து உரத்த சத்தமாய் அழுதார்கள்.
அவர்களின் மனதில் என்ன இருந்திருக்கும்?
தாங்கள் பார்த்து ஆராதித்த மகிமையான ஆலயம்
தங்கள் கண்முன்னே தீக்கிரையாக்கப்பட்ட காட்சி
70 ஆண்டுகளின் இழப்பு
இப்போது தொடங்கும் ஒரு எளிய ஆரம்பம்
அதே நேரத்தில், பாபிலோனில் பிறந்து வளர்ந்த இளம் தலைமுறைக்கு இது நம்பிக்கையின் நாள்.
அவர்கள் புதிதாக கட்டப்படும் தேவனுடைய ஆலயத்தின் தொடக்கத்தை மகிழ்ச்சியோடு கண்டார்கள்.
அந்தச் சத்தம் —
அழுகையா? மகிழ்ச்சியா ?
பகுத்தறிய முடியாத அளவுக்கு கலந்திருந்தது (எஸ்ரா 3:13).
✨ இன்றைய சபைக்கான சிந்தனை
இந்த பகுதியில் ஒரு ஆழமான உண்மை உள்ளது:
இளம் தலைமுறையினரின் மகிழ்ச்சி — *மூத்த தலைமுறையினரின் அழுகை.
50–60களில் பிறந்த விசுவாசிகள் தாங்கள் வளர்ந்த காலத்தில் கண்ட சபைகளின் ஆன்மிக ஆழத்தையும் ஜெப ஆவியையும் நினைக்கும் போது, இன்றைய சூழ்நிலையைப் பார்த்து மனம் கலங்குகிறார்கள்.*
அன்றைய காலங்களில்:
வேதவசனத்தில் வேரூன்றிய அஸ்திவாரம்
தியாகம்
அர்ப்பணிப்பு
ஜெப ஆவி
பரிசுத்த வாழ்வு
இவை வலுவாக இருந்தன என்று நினைக்கிறார்கள்.
இன்றோ, சில இடங்களில் வெளிப்புற சத்தம் அதிகம்;
ஆனால் உள்ளார்ந்த ஆன்மிக ஆழம் குறைவாக உள்ளது என்று உணருகிறார்கள்.
ஆனால் அதே சமயம், தேவன் இன்னும் தமது கிரியையை நிறுத்தவில்லை.
ஒரு புதிய தலைமுறை நம்பிக்கையோடு எழ வேண்டும்..
அஸ்திவாரம் போடப்பட்ட நாள் —
அது பழைய மகிமையை நினைவூட்டிய நாள்.
அதே சமயம் புதிய நம்பிக்கையின் தொடக்கம் என்பது
ஆலயத்தின் உண்மையான மகிமை பொன்னிலும் வெள்ளியிலும் இல்லை.
தேவனுடைய சந்நிதிதான் அதன் மகிமை என்று உணருவதுதான்.
*நமது சபைகளின் அஸ்திவாரம்
வேத வசனம்,
ஜெபம்,*
*தியாகம்,
அர்ப்பணிப்பு,
பரிசுத்தம்,
இவற்றின்மேல் அமைந்திருந்தால், தேவன் மீண்டும் மகிமையை அளிப்பார்*