சங்கீதப் புத்தகம் வேத பாடம் 30
உங்கள் சிந்தனைக்கு.
சங்கீதப் புத்தகம்
வேத பாடம் 30
தியானிக்க வேண்டிய வேதப்பகுதி: சங்கீதம் 19 (பகுதி 2)
தேவனுடைய வார்த்தையின் மகிமை!
தேவனுடைய வார்த்தைகளின் மகிமையை வெளிப்படுத்தும் இரண்டு முக்கியமான சங்கீதங்கள் 19 மற்றும் 119 ஆகும்.
இந்த 19-வது சங்கீதத்தில், தாவீது தேவனுடைய வார்த்தையையும் அவருடைய குணாதிசயங்களையும் ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறார். குறிப்பாக, 7 முதல் 9 வரையிலான வசனங்களில் தேவனுடைய வார்த்தையை ஆறு வித்தியாசமான பெயர்களால் அழைக்கிறார். அந்த ஆறு பெயர்களும் தேவனுடைய வார்த்தையின் தன்மைகளையும் அதன் செயல்பாடுகளையும் நமக்கு வெளிப்படுத்துகின்றன.
இந்தச் சங்கீதத்தின் முதல் ஆறு வசனங்களில், தேவனுடைய விண்ணகப் படைப்புகள் பேசாத சாட்சிகளாக நின்று அவருடைய மகிமையை வெளிப்படுத்துவதைக் காண்கிறோம்.
ஆனால், 7 முதல் 11 வரையிலான வசனங்களில், நம்முடைய கைகளில் உள்ள வேதாகமத்தின் மூலம் தேவனுடைய வார்த்தைகள் பேசுகின்றன. அவை தேவனுடைய சித்தத்தையும் அவருடைய குணாதிசயங்களையும் நமக்கு வெளிப்படுத்துகின்றன.
படைப்பு தேவன் இருக்கிறார் என்பதற்குச் சாட்சியளிக்கிறது; வேதாகமம் அந்தத் தேவன் யார் என்பதையும், அவர் நம்மிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறார் என்பதையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
தேவன் தம்முடைய வார்த்தையினால் அனைத்தையும் படைத்தார். அதே வார்த்தையினால் இந்த உலகத்தை ஆளுகை செய்து கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்.
தேவனுடைய வார்த்தையின் ஆறு பெயர்களும் அவற்றின் குணாதிசயங்களும்
சங்கீதம் 19:7-9-ல் தாவீது தேவனுடைய வார்த்தையை ஆறு வித்தியாசமான பெயர்களால் குறிப்பிடுகிறார்.
1. கர்த்தருடைய வேதம் (Law of the LORD) – 19:7
குணாதிசயம்: குறைவற்றது (Perfect).
விளைவு: ஆத்துமாவை உயிர்ப்பிக்கிறது.
2. கர்த்தருடைய சாட்சி (Testimony of the LORD) – 19:7
குணாதிசயம்: உறுதியானது (Sure).
விளைவு: பேதையனை ஞானியாக்குகிறது.
3. கர்த்தருடைய கட்டளைகள் (Precepts of the LORD) – 19:8
குணாதிசயம்: செம்மையானது (Right).
விளைவு: இருதயத்தைச் சந்தோஷப்படுத்துகிறது.
4. கர்த்தருடைய கற்பனை (Commandment of the LORD) – 19:8
குணாதிசயம்: தூய்மையானது (Pure).
விளைவு: கண்களைப் பிரகாசிக்கச் செய்கிறது.
5. கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல் (Fear of the LORD) – 19:9
குணாதிசயம்: சுத்தமானது (Clean).
விளைவு: என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும்.
6. கர்த்தருடைய நியாயங்கள் (Judgments of the LORD) – 19:9
குணாதிசயம்: உண்மையானவை (True).
விளைவு: அவை அனைத்தும் நீதியுள்ளவை.
இந்த ஆறு பெயர்களின் மூலமாக தேவனுடைய வார்த்தை எவ்வளவு பரிசுத்தமானது, நம்பத்தகுந்தது, வல்லமையானது என்பதை அறிந்துகொள்ள முடிகிறது.
தேவனுடைய வார்த்தைக்கு நாம் கொடுக்கும் மதிப்பு!
தேவனுடைய வார்த்தைகளுக்கு நாம் எந்த அளவுக்கு மதிப்பு கொடுக்கிறோமோ, அந்த அளவுக்குத்தான் தேவனுக்கு நாம் மதிப்பு கொடுக்கிறோம் என்பதே இதன் அடிப்படைக் கருத்து.
கர்த்தருடைய வார்த்தைகளை மதிக்காத ஒருவர், அதே நேரத்தில் தேவனை மதிக்கிறார், அவரிடம் அன்புகூருகிறார் என்று கூறுவது தனக்குத்தானே முரண்பாடான கருத்தாகும் (Self-Contradiction).
தேவனுடைய வார்த்தையின் மகிமையையும் அதன் முக்கியத்துவத்தையும் இதன் மூலம் நாம் அறிந்துகொள்ளலாம்.
தேவனுடைய வார்த்தையைத் தியானிப்பதற்கு நாம் எவ்வளவு முயற்சி எடுக்கிறோம்?
வேத தியானம் என்பது நமக்கு ஒரு கடமையாக இருக்கிறதா? அல்லது மகிழ்ச்சியான அனுபவமாக இருக்கிறதா?
ஞாயிற்றுக்கிழமை ஆராதனைக்கு நாம் கொடுக்கின்ற அதே மதிப்பையும் ஆர்வத்தையும் வேத ஆராய்ச்சிக் கூட்டங்களுக்கும் கொடுக்கிறோமா?
நம்முடைய ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி ஆராதனையில் கலந்துகொள்வதன் மூலம் மட்டுமே வெளிப்படுவதில்லை. தேவனுடைய வார்த்தையைத் தொடர்ந்து வாசித்து, தியானித்து, அதற்குக் கீழ்ப்படிவதன் மூலமே நம்முடைய ஆவிக்குரிய வளர்ச்சி உறுதிப்படுகிறது.
இன்றைய சபைகளில் எல்லாவற்றிற்கும் கடைசியாக இடம் பெறுவதுதான் வேத தியானம். இன்னும் எத்தனை காலத்திற்கு இந்தப் பாரம்பரியத்தையே பின்பற்றிக் கொண்டிருக்கப் போகிறோம்?
ஆராதனைக்காக சபைக்கு வந்தவுடன் முதலில் தேவனுடைய வார்த்தையைத் தியானித்து, அதன் அடிப்படையில் தேவனை ஆராதிப்பது எவ்வளவு மகிமையான அனுபவமாக இருக்கும்!
இந்தப் பாரம்பரியத்தில்கூட ஒரு சிறிய மாற்றத்தைக் கொண்டுவர சபைகளுக்குத் தைரியம் இல்லை.
உலக அரசாங்கங்கள்கூட தங்களுடைய அரசியலமைப்புச் சட்டங்களை மாற்றுகின்றன. ஆனால், சபைகளோ தாங்கள் பின்பற்றி வருகின்ற பாரம்பரியங்களையும் நடைமுறைகளையும் மாற்றுவதற்குத் தயங்குகின்றன.
வேதத்திற்கு மதிப்பு கொடுக்காத, தேவனுடைய வார்த்தையை உயர்த்தாத, வேதத்திற்குக் கீழ்ப்படிய விரும்பாத மனநிலையே இத்தகைய சபைகளில் காணப்படுகிறது.
இதற்கான முழுப் பொறுப்பும் சபைகளை நடத்துகின்ற போதகர்களையே சாரும்.
ஆதித்திருச்சபையின் தலைவர்களைப் போல இன்றைய போதகர்களும் தங்களை தேவனுடைய வார்த்தையின் ஊழியத்திற்காக ஒப்புக்கொடுக்க வேண்டும்.
அப்போஸ்தலர்கள் கூறியதைப்போல,
"நாங்களோ ஜெபம்பண்ணுவதிலும் தேவவசனத்தைப் போதிக்கிற ஊழியத்திலும் இடைவிடாமல் தரித்திருப்போம்."
— அப்போஸ்தலர் 6:4
இன்றைய போதகர்கள் தங்களை இத்தகைய ஊழியத்திற்காக ஒப்புக்கொடுக்காதவரை, சபைகளில் தேவனுடைய வார்த்தை உண்மையாக வளர்ச்சியடைவது கடினம்.
தேவனுடைய வார்த்தைக்கு முதலிடம் கொடுப்போம். அதனை ஆர்வத்துடன் தியானிப்போம். அதன் அடிப்படையில் நம்முடைய வாழ்க்கையையும் சபையின் ஆராதனையையும் அமைத்துக்கொள்வோம்.