சங்கீதப் புத்தகம்** *வேத பாடம் 26
**உங்கள் சிந்தனைக்கு.*
*சங்கீதப் புத்தகம்**
*வேத பாடம் 26**
*தியானிக்க வேண்டிய வேதப்பகுதி: சங்கீதம் 16**
இந்தச் சங்கீதத்தைப் பற்றிய கடந்த பதிவில், தாவீது எவ்வாறு கடவுளைத் தனது சொத்தாகவும், அவர் மீதுள்ள விசுவாசத்தைத் தனது பொக்கிஷமாகவும் கருதினான் என்பதைப் பார்த்தோம்.
**இந்தச் சங்கீதத்தை இன்னும் சற்று உற்றுநோக்கிப் பார்த்தால், இது மேசியாவைக் குறித்துத் தீர்க்கதரிசனமாகக் கூறப்பட்ட ஒரு சங்கீதமாகவும் எடுத்துக்கொள்ளப்படலாம்.*
**பழைய ஏற்பாட்டில் மரணத்திற்குப் பின் ஏற்படக்கூடிய வாழ்க்கையைக் குறித்துக் குறிப்பிடும் சில முக்கியமான வேதப்பகுதிகளில், இந்தச் சங்கீதத்தின் 8 முதல் 11 வரையிலான வசனங்களும் குறிப்பிடத்தக்கவை*.
எனவே, சங்கீதம் 16:8–11 வெறுமனே தாவீதின் தனிப்பட்ட நம்பிக்கையைப் பற்றியது மட்டுமல்ல; **அதில் மேசியாவாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலைக் குறித்த தீர்க்கதரிசன அம்சமும் உள்ளது.*
*இதைக் குறித்து பேதுருவும் பவுலும் அப்போஸ்தலர் நடபடிகள் 2:25–31 மற்றும் 13:35–37 ஆகிய பகுதிகளில் கூறியிருப்பதைப் பார்க்கலாம்.**
*இந்தச் சங்கீதத்தில் தாவீதை ஒரு தீர்க்கதரிசியாகவும் பார்க்கலாம்.**
மரணத்திற்குப் பின் அழிவில்லாத வாழ்க்கை இருக்கிறது என்பதையும், தேவன் தம்முடைய பரிசுத்தவானை அழிவின் பிடியில் நிரந்தரமாக விட்டுவிடமாட்டார் என்பதையும் அவன் கூறுகிறான். இந்த வார்த்தைகள் இயேசு கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலில் முழுமையான தீர்க்கதரிசன நிறைவேற்றத்தைப் பெற்றன.
பேதுரு, பரிசுத்த ஆவியானவர் ஊற்றப்பட்ட பெந்தெகொஸ்தே நாளில், பல்வேறு தேசங்களிலிருந்து எருசலேமில் கூடியிருந்த யூதர்களிடையே பேசும்போது, சங்கீதம் 16:8–11-ல் தாவீது கூறிய வார்த்தைகளை மேற்கோள் காட்டுகிறார்.
**சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமானால், அப்போஸ்தலர் 2:25–31-ல் சங்கீதம் 16:8–11-ஐ மேற்கோள் காட்டி, இயேசு கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலைப் பேதுரு விளக்குகிறார்.*
*ஆனால் பவுல் இதை மற்றொரு கோணத்தில் விளக்குகிறார்.*
*அப்போஸ்தலர் 13:35–37-ல், சங்கீதம் 16:10-ஐ மேற்கோள் காட்டி, தாவீதுக்கும் இயேசு கிறிஸ்துவுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை எடுத்துரைக்கிறார்**
தாவீது தனது அன்றைய சூழ்நிலையில், தேவன் தன்னை மரணத்தின் பிடியில் நிரந்தரமாக விட்டுவிடமாட்டார் என்ற நம்பிக்கையுடன் பேசுகிறான். தேவன் தன்னை எதிரிகளின் கைகளில் ஒப்புக்கொடுத்தாலும், மரணத்தின் ஆளுகையில் நிரந்தரமாக விட்டுவிடமாட்டார் என்ற நம்பிக்கை அவனுக்கு இருந்தது.
ஆனால் பவுல் இந்த வசனத்தைத் தீர்க்கதரிசனக் கண்ணோட்டத்தில் விளக்குகிறார்.
தாவீது மரித்து அடக்கம் பண்ணப்பட்டான்; அவனுடைய சரீரம் அழிவைக் கண்டது. ஆனால் தேவனால் எழுப்பப்பட்ட இயேசு கிறிஸ்துவின் சரீரம் அழிவைக் காணவில்லை.
எனவே, சங்கீதம் 16:10-ன் தீர்க்கதரிசன அம்சம் இயேசு கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலில் நிறைவேறியது என்று பவுல் எடுத்துரைக்கிறார்.
இதனால் சங்கீதம் 16-ஐ தாவீதின் தனிப்பட்ட அனுபவத்தை வெளிப்படுத்தும் சங்கீதமாக மட்டுமல்லாமல், மேசியாவாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலை முன்னறிவிக்கும் சங்கீதமாகவும் நாம் எடுத்துக்கொள்ளலாம்.
இதன் மூலம் நாம் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய ஆவிக்குரிய பாடம்,
*நம்முடைய வாழ்க்கையில் நடைபெறக்கூடிய ஒவ்வொரு நிகழ்வுக்கும் ஓர் ஆவிக்குரிய நோக்கம் உண்டு.**
என்பதை நாம் உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும். *தேவனால் வழிநடத்தப்படுகின்ற மனிதர்கள், தங்கள் வாழ்க்கையில் நடைபெறுகின்ற அனைத்தையும் தேவனுடைய திட்டத்திற்கும் வழிநடத்துதலுக்கும் உட்பட்டவையாகக் காணக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.**