சங்கீதப் புத்தகம் வேத பாடம் 12
*உங்கள்* *சிந்தனைக்கு* .
சங்கீதப் புத்தகம்
வேத பாடம் 12
தியானப் பகுதி: சங்கீதம் 6
மனந்திரும்புதலின் சங்கீதம் (Penitential Psalm)
நான் ஏற்கெனவே குறிப்பிட்டபடி, 150 சங்கீதங்களை 12 வகைகளாகப் பிரிக்கலாம் என்று கூறியிருந்தேன். அதில் ஒரு சிறிய மாற்றம் உள்ளது.
அந்த 12 வகைகள் என்பது சில வேத அறிஞர்களின் பொதுவான வகைப்பாடாகும். அதை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய, இறுதியான வகைப்பாடு என்று கூற முடியாது.
சங்கீதங்களை இன்னும் பல வகைகளாகப் பிரிக்கலாம்.
அத்தகைய வகைகளில் ஒன்றுதான் Penitential Psalm, *அதாவது மனந்திரும்புதலின் சங்கீதம் அல்லது பாவ அறிக்கையின் சங்கீதம்.*
*தனது பாவத்தை உணர்ந்து, தேவனுக்கு முன்பாகத் தன் பாவங்களை அறிக்கையிட்டு,* **மன்னிப்பையும் இரக்கத்தையும் வேண்டி, மனந்திரும்புதலுடன்*
*எழுதப்பட்ட சங்கீதங்கள் Penitential Psalms எனப்படுகின்றன.*
*
பாரம்பரியமாக, இந்த வகையைச் சேர்ந்த ஏழு சங்கீதங்கள் உள்ளன. அவை சங்கீதங்கள் 6, 32, 38, 51, 102, 130, 143 ஆகும்.
இந்தச் சங்கீதத்தைத் தாவீது எப்போது எழுதி, பாடகர் தலைவனிடம் ஒப்புவித்தார் என்பது நமக்குத் தெரியவில்லை.
வாரன் வியர்ஸ்பி என்ற வேத அறிஞர், *இந்தச் சங்கீதம் அப்சலோம் தாவீதுக்கு விரோதமாகக் கலகம் செய்து ஆட்சியைக் கைப்பற்ற முயன்ற காலத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கலாம்* *என்று கூறுகிறார்.* *அப்போது தாவீது வயதாகி, சரீர பலவீனமடைந்து, அரசாட்சியின் பொறுப்புகளைச் சமாளிக்க முடியாத* *நிலையில் இருந்திருக்கலாம்.*
ஆனால், இந்தச் சங்கீதம் தாவீதின் ஆட்சிக்காலத்தில் வேறு ஏதாவது ஒரு துன்பமான சூழ்நிலையிலும் எழுதப்பட்டிருக்கலாம் என்று அவரே குறிப்பிடுகிறார்.
1. தாவீதின் மன்றாட்டு
தாவீதின் கீழ்க்கண்ட வார்த்தைகளை நாம் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.
“ *கர்த்தாவே, உம்முடைய கோபத்திலே என்னைக் கடிந்துகொள்ளாதேயும், உம்முடைய உக்கிரத்திலே என்னைத் தண்டியாதேயும்.”* — சங்கீதம் 6:1
“என்மேல் இரக்கமாயிரும், கர்த்தாவே.” — சங்கீதம் 6:2
“திரும்பும், கர்த்தாவே, என் ஆத்துமாவை விடுவியும்; உம்முடைய கிருபையினிமித்தம் என்னை இரட்சியும்.” — சங்கீதம் 6:4
*இந்த வார்த்தைகள் தன்னுடைய தவறுகளையும் பாவங்களையும் குறித்து* *மனம் வருந்தி, தேவனிடம் இரக்கத்திற்காக மன்றாடிய ஒருவரின்* *வார்த்தைகளாக நாம் பார்க்கலாம்.*
தேவன் தம்முடைய பிள்ளைகளைச் சிட்சிக்கிறவர் என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். *சிட்சை என்பது வெறுமனே பழிவாங்கும் தண்டனை அல்ல.* *எபிரெயருக்கு எழுதப்பட்ட நிருபத்தின் 12ஆம் அதிகாரத்தை ஆழமாகப் படித்துப் பார்த்தால், தேவன் தம்முடைய பிள்ளைகளைச் சீர்திருத்துவதற்காகச்* *சிட்சிக்கிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளலாம்* .
தாவீது தேவன் தன் மீது கோபமாக இருப்பதாக உணர்ந்தார். அதன் நிமித்தமாக, தம்முடைய கோபத்தில் தன்னைத் தண்டிக்க வேண்டாம் என்று தேவனிடம் விண்ணப்பிக்கிறார்.
தாவீது குறிப்பிட்ட பாவம் எது என்பதை இந்தச் சங்கீதத்தில் தெளிவாகக் குறிப்பிடவில்லை. சிலர், பத்சேபாளிடம் அவர் நடந்துகொண்ட விதத்தையும், அதனால் ஏற்பட்ட பாவத்தையும் நினைத்து தாவீது வருந்தியிருக்கலாம் என்று கருதுகின்றனர். ஆனால், இதை உறுதியான வரலாற்றுச் செய்தியாகக் கூற முடியாது.
2. இது ஒரு மன்றாட்டு பாடல்.
இந்தச் சங்கீதத்தை ஒரு மன்றாட்டு சங்கீதமாகவும் கருதலாம்.
தாவீது தன்னுடைய துன்பத்திலிருந்து விடுதலை பெறும்படி தேவனை நோக்கி வேண்டுகிறார் (சங்கீதம் 6:1–7).
தன்னுடைய சரீர வேதனை, மனவேதனை, எதிரிகளின் தொல்லை ஆகியவற்றிலிருந்து விடுதலை பெறுவதற்காக அவர் தேவனிடம் மன்றாடுகிறார்.
3. *மனவேதனையிலிருந்து நம்பிக்கைக்கு நகரும் சங்கீதம்*
இந்தச் சங்கீதத்தை மனவேதனையிலிருந்து நம்பிக்கைக்கு நகரும் சங்கீதமாகவும் நாம் கருதலாம்.
முதல் ஏழு வசனங்களில் துக்கமும் வேதனையும் மேலோங்குகின்றன. ஆனால், 8–10 வசனங்களில் தேவன் தன்னுடைய ஜெபத்தைக் கேட்டார் என்ற உறுதியுடன் தாவீது பேசுகிறார்.
இதுதான் நம்முடைய நம்பிக்கை. நம்மிடத்தில் எவ்வளவுதான் சரீர பலவீனம் காணப்பட்டாலும், நம்முடைய பாவங்களினால் நாம் சிட்சிக்கப்பட்டாலும், தேவனுடைய இரக்கத்தையும் உதவியையும் நாடலாம். அவர் நம்மைக் கைவிடமாட்டார் என்ற நம்பிக்கையுடன் அவரிடம் மன்றாடலாம்.
தாவீது இறுதியில் இவ்வாறு அறிக்கையிடுகிறார்:
“கர்த்தர் என் விண்ணப்பத்தைக் கேட்டார்; கர்த்தர் என் ஜெபத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுவார்.” — சங்கீதம் 6:9
“என் பகைஞர் எல்லாரும் வெட்கி மிகவும் கலங்கிப்போவார்கள்; அவர்கள் பின்னாகத் திரும்பிச் சடிதியிலே வெட்கப்படுவார்கள்.” — சங்கீதம் 6:10
*நம்முடைய எதிரிகள் எவ்வளவாகப் பெருகியிருந்தாலும், நம்மை எவ்வளவுதான் நெருக்கினாலும், நம்முடைய சரீரம் எவ்வளவு பலவீனமடைந்திருந்தாலும், *நாம் தேவனிடம் நம்பிக்கையுடன் மன்றாடலாம். நம்முடைய மன்னிப்புக்கான* *மன்றாட்டை அவர் புறக்கணிப்பதில்லை* *என்பதே நமக்கு ஆறுதலாக இருக்கிறது.**
*ஒருவேளை நாம் சாத்தானின் பாவ வலைக்குள் சிக்கித் தவித்துக்கொண்டிருந்தாலும்* , *அதற்காகத் தேவனை விட்டு விலகி* *ஓடிவிடக்கூடாது.*
*நம்முடைய பாவங்களை அறிக்கையிட்டு, அவற்றை விட்டுவிலகி, தேவனிடம் திரும்பி* *வர வேண்டும். அவர் நம்மை மன்னித்து, மீண்டும் அவரோடு ஐக்கியமாக வாழ வழிநடத்துவார். அவருடைய இரக்கம்* *மிகுதியானது* .
சிட்சையை நாம் வெறுமனே தண்டனையாகக் கருதக்கூடாது. அவர் நம்முடைய தகப்பன். அவர் நம்மைச் சீர்திருத்தி, தம்முடைய நோக்கத்திற்கேற்ப வழிநடத்துகிறார். நாம் அவருக்குக் கீழ்ப்படிந்து திரும்பும்போது, நம்முடைய வாழ்க்கையில் அவருடைய சித்தத்தையும் அழைப்பையும் நிறைவேற்ற அவர் உதவுகிறார்.
பாவம் செய்துவிட்டோம் என்ற குற்ற உணர்வோடு அதை நிமித்தமாக பாடுகளை அனுபவிப்பவர்களை பார்த்து ஆண்டவருடைய வார்த்தை இவ்வாறு கூறுகிறது:
“எந்தச் சிட்சையும் தற்காலத்தில் சந்தோஷமாகக் காணாமல் துக்கமாகவே காணும்; ஆகிலும், பிற்பாடு அதில் பழகினவர்களுக்கு அது நீதியாகிய சமாதான பலனைத் தரும்” (எபிரெயர் 12:11).
“ *ஆகையால், தளர்ந்துபோன கைகளையும் தள்ளாடுகிற முழங்கால்களையும் நிமிர்த்துங்கள்” (* எபிரெயர் 12:12).
கடவுள் நம்மை நிலை நிறுத்த வல்லவர் எந்த *சூழ்நிலையிலும் நம்மை பிசாசிடம் ஒருபோதும் ஒப்படைக்க மாட்டார்* . *ஒரே ஒரு நிபந்தனை நாம் மனப்பூர்வமாக மனம் திரும்ப வேண்டும்.*
*இந்த நம்பிக்கையை நாம் உறுதியாக பற்றிக்கொள்ள* *வேண்டும்*