*Expository Commentary on the Book of Job* *வேத பாடம் 9* *கடவுளை நோக்கிய யோபுவின் கேள்விகள்*
.
*உங்கள் சிந்தனைக்கு.*
**Expository Commentary on the Book of Job*
*வேத பாடம் 9*
*கடவுளை நோக்கிய யோபுவின் கேள்விகள்*
யோபு – 7ஆம் அதிகாரம்: துன்பத்தில் எழுந்த கேள்விகளும், தேவன் கற்பிக்கும் பாடங்களும்
யோபு தன்னுடைய பிள்ளைகளையும், அக்காலத்தில் செல்வத்தின் அடையாளமாகக் கருதப்பட்ட அனைத்து மந்தைகளையும் இழந்து மிகுந்த துயரத்தில் இருந்தான். அதோடு, இரண்டாம் அதிகாரத்தில் அவனுடைய சரீரமும் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டது. அவனுடைய உடல் முழுவதும் கொப்புளங்களால் நிறைந்தது; மாம்சம் புழுக்களால் மூடப்பட்டு, தோல் வெடித்து அருவருப்பான நிலையில் காணப்பட்டது.
மூன்றாம் அதிகாரத்தில், தனது வேதனையைத் தாங்க முடியாமல், தான் பிறந்த நாளையே சபித்து மனவேதனையின் வார்த்தைகளைப் பேசினான்.
நான்காம் அதிகாரத்தில், அவனுடைய நண்பனான எலிப்பாஸ், ஆறுதல் கூறுவதாக நினைத்தாலும், யோபுவின் வேதனையை உணராமல் பேசினான். "தேவன் காரணமில்லாமல் ஒருவரைத் தண்டிக்கமாட்டார்; ஆகையால், உன் பாவங்களை அறிக்கையிட்டு மன்னிப்பு கேள்" என்று அறிவுறுத்தினான்.
அதற்கு பதிலாக, யோபு தேவனை நோக்கி கூறிய வார்த்தைகளே ஏழாம் அதிகாரத்தில் பதிவாகியுள்ளன.
*இந்த அதிகாரத்தில் யோபு எழுப்பிய ஒரு முக்கியமான* *கேள்வி* நம்மை ஆழமாகச் சிந்திக்க வைக்கிறது. தன்னை *இவ்வளவு சோதித்து, துன்பத்திற்கு உட்படுத்தும் அளவுக்கு தான்* *யார் என்று தேவனிடம் கேட்கிறான்.*
"மனிதன் எம்மாத்திரம், நீர் அவனை ஒரு பொருட்டாக எண்ணவும், உமது இதயத்தை அவன்மேல் வைக்கவும்? காலைதோறும் அவனை விசாரித்து, மணித்துளிதோறும் அவனைச் சோதிக்கவும்?"
(யோபு 7:17–18)
*இந்த அதிகாரத்தில் யோபு தேவனை நோக்கி எழுப்பிய சில முக்கியமான* *கேள்விகள்* :
1. தேவன் தன்னை இடைவிடாமல் துன்புறுத்துகிறார் என்று எண்ணினார் (யோபு 7:12).
"நீர் எனக்குக் காவலாளியா?" என்று கேட்கிறார். தன்னை ஒரு ஆபத்தான மனிதனைப் போல தேவன் தொடர்ந்து கண்காணிப்பதாக அவர் உணர்ந்தார்.
2. தேவன் தனக்கு ஓய்வுகூட தரவில்லை என்று வருந்தினார் (யோபு 7:19).
"உமிழ்நீரை விழுங்கும் நேரம்கூட எனக்கு விடுவதில்லையே" என்று கூறி, தன் வேதனையின் தீவிரத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.
3. தேவன் தன்னை இலக்காக வைத்திருக்கிறார் என்று நினைத்தார் (யோபு 7:20).
"நான் உமக்குப் பாரமாகிவிட்டேனா?" என்று தேவனிடம் கேட்கிறார்.
4. தேவன் தன் பாவத்தை மன்னிக்கவில்லை என்று எண்ணினார் (யோபு 7:21).
"என் மீறுதலை ஏன் மன்னிக்கவில்லை?" என்று வேதனையுடன் கேட்கிறார்.
யோபுவின் இந்த வார்த்தைகள் ஆழ்ந்த மனவேதனையிலிருந்து வந்தவை. அவை இறுதியான இறையியல் உண்மைகள் அல்ல; மாறாக, அளவிட முடியாத துன்பத்தில் இருந்த ஒரு விசுவாசியின் உள்ளத்தின் வெளிப்பாடுகள்.
இந்த அதிகாரம் கற்பிக்கும் பாடங்கள்
1. உண்மையான விசுவாசியும் துன்பத்தில் குழப்பமடையலாம்.
யோபு உறுதியான விசுவாசியாக இருந்தாலும், தனது வேதனையை தேவனிடம் மறைக்கவில்லை.
2. தேவனிடம் நம் உணர்வுகளை நேர்மையாக வெளிப்படுத்தலாம்.
வேதனை, சந்தேகம், கேள்வி ஆகியவற்றை தேவனிடம் கூறுவது பாவமல்ல. ஆனால் இறுதியில், நம் உணர்வுகளை அல்ல, தேவனுடைய உண்மையையே நம்பி அவரிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும்.
3. மனிதனின் பார்வை வரம்புடையது.
யோபுவுக்குத் தனது துன்பத்தின் பின்னணியில் நடந்த பரலோக நிகழ்வுகள் தெரியவில்லை. அதனால் சில தவறான முடிவுகளுக்கு வந்தார். நமக்கும் எல்லாவற்றையும் புரிந்துகொள்ள முடியாது.
4. துன்பம் என்பது தேவன் நம்மை வெறுக்கிறார் என்பதற்கான அடையாளம் அல்ல.
யோபுவின் வாழ்க்கை இதைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. தேவன் அவரை நிராகரிக்கவில்லை; மாறாக, பின்னர் அவரை மீட்டெடுத்து மிகுதியாக ஆசீர்வதித்தார்.
5. துன்பத்தில் பேசும் வார்த்தைகளில் எச்சரிக்கை தேவை.
மனவேதனையில் யோபு சில தவறான கருத்துகளைக் கூறினார். பின்னர் தேவன் அவருடைய தவறான புரிதல்களைச் சுட்டிக்காட்டி திருத்தினார் (யோபு 38–42).
6. தேவன் மன்னிக்கும் தேவன்.
இறுதியில், யோபு தேவனுடைய கிருபையின் மீதும் மன்னிப்பின் மீதும் நம்பிக்கை வைத்திருந்ததை அவரது வார்த்தைகள் வெளிப்படுத்துகின்றன.
முடிவுரை
யோபு 7ஆம் அதிகாரம், "துன்பத்தில் இருக்கும் ஒரு விசுவாசியின் இதயத்தின் குரல்" என்று சொல்லலாம். இதில் யோபு தேவனைப் பற்றி சில தவறான எண்ணங்களையும் குற்றச்சாட்டுகளையும் முன்வைத்தாலும், அவர் தேவனை முழுமையாக விட்டு விலகவில்லை.
இந்த அதிகாரம் நமக்குக் கற்பிப்பது என்னவென்றால், துன்பத்தின் நேரத்தில் தேவனிடம் நேர்மையாகப் பேசலாம்; ஆனால் இறுதியில் நமது உணர்வுகளை அல்ல, தேவனுடைய மாறாத சத்தியத்தையே நம்பி நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்பதே.